Lütfen Bekleyiniz...

İSTİHFAF

(ﺍﺳﺘﺨﻔﺎﻒ) i. (Ar. ḫiffet “hafif olmak”tan istiḫfāf) Küçük görme, hafif bulma, küçümseme, hor görme: Murat istihfafla dişlerini gıcırdattı (Mahmut Yesâri). Benden yaşça büyük olduğu halde onun küçükken bebekleriyle oynamasını ben istihfafla seyrederdim (Peyâmi Safâ). Meselâ izinli olduğumuz günlerde sokaklarda oynayan çocukları gördükçe istihfaf ediyordum (Ahmet Râsim).