Kubbealtı Kursları Başlıyor
Lütfen Bekleyiniz...

TÂHİR

(ﻃﺎﻫﺮ) sıf. (Ar. ṭahāret “temiz olmak, temizlenmek”ten ṭāhir)
1. Temiz, pak, arı.
2. Üzerinde abdest ve guslü bozacak şeylerden biri bulunmayan, dînî hükümlere göre temiz sayılan.
3. i. tasavvuf. Allah’ın ilâhî emirlere karşı gelmekten koruduğu kimse.
● Tâhirat (ﻃﺎﻫﺮﺍﺕ) sıf. (Ar. ṭāhire’nin çoğul eki -āt almış şekli) Temiz (kadınlar): “Ümmehât-ı tâhirat.” “Zevcât-ı tâhirat.”
● Tâhire (ﻃﺎﻫﺮﻩ) sıf. Tâhir kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: “Seciyye-i tâhire.”