Lütfen Bekleyiniz...

KÂŞİF

(ﻛﺎﺷﻒ) i. (Ar. keşf “örtüyü kaldırarak açığa çıkarmak”tan kāşif)
1. Bilinmeyen bir şeyi, bir yeri, bir ülkeyi bulan, keşfeden kimse: Adalar’da Türk dârülfünûnundan yetişmiş bir kâşif denizlerin öte tarafında bir âlem buldu (Yahyâ Kemal).
2. eski. Gizli bir şeyi bilinir duruma getiren, üzerindeki sır perdesini kaldıran kimse: Ey kâşif-i esrâr-ı Hudâ Mevlânâ / Sultân-ı fenâ şâh-ı bekā Mevlânâ (Şeyh Gālib).
● Kâşife (ﻛﺎﺷﻔﻪ) sıf. Kâşif kelimesinin kadını ifâde eden veya tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli.