Kubbealtı Kursları Başlıyor

AMELMANDE – AMELİMANDA

(ﻋﻤﻠﻤﺎﻧﺪﻩ) sıf. (Ar. ‘amel “iş” ve Fars. mānde “kalmış” ile ‘amel-mānde)
1. İhtiyarlıktan veya sakatlıktan dolayı iş yapma gücü kalmamış olan (kimse): Açım demekle amelmande bir topal tilki / Ayağına gönderiyor rızkın en mükemmelini (Mehmet Âkif). Belki yüz yaşında, baktığı sakat leylekler kadar amelimanda bir ihtiyar (Ahmet Hâşim).
2. Hareketsiz, tembel, âtıl (kimse): Amelimanda bürokratlar daha ilk adımdan îtibâren şaşırıp kalmışlardı (Yâkup K. Karaosmanoğlu). İkisi berâber evdeki amelmande birkaç halayıkla kapanıp kaldılar (Fahri Celâl).
3. i. târih. Yaşlılık ve mâlûliyetten dolayı emekli olan kapı kulu askerine verilen isim.