REÎSÜLKÜTTAP

(ﺭﺋﻴﺲ ﺍﻟﻜﺘّﺎﺏ) i. (Ar. re’іs “başkan” harf-i târif el- ve kuttāb “kâtipler” ile re’іsu’l-kuttāb) târih.
1. (XVIII. yüzyıla kadar) Dîvân-ı Hümâyun kâtiplerinin ve kalemlerinin başı olan kimsenin unvânı.
2. (XVII. yüzyıldan Tanzîmat’a kadar) Osmanlı Devleti’nde dış işleri bakanı: Reîsülküttap Hayri Efendi’ye Rumeli kadılarından bir mâzul, yeniden bir memûriyete tâyini için Rumeli kazaskerine tavsiye etmesini ricâ eder (Fâik Reşat). Şeyhülislâmın saraya veya Paşakapısı’na dâveti reîsülküttap efendi vâsıtasıyle olurdu (İsmâil H. Uzunçarşılı). Nâzik ve çelebi reîsülküttapların, çoğu ocak kapısından ayrılmayan ulemâların ekserisinin Boğaz’da yalıları vardı (Ahmet H. Tanpınar).