ALACA KARANLIK

birl. i. Güneşin doğmasından önce ve batmasından sonra ortalığı kaplayan, süresi havanın durumuna ve mevsime göre değişen yarı karanlık: Alaca karanlıkta, hele sabahın alaca karanlığında hiçbir cinâyet işlememiş… (Sait Fâik). Nisanın ikinci günü akşamı alaca karanlıkta Ankara’ya yaklaşıyorduk (Hâlide E. Adıvar). Sokağa indiğim zaman ortalık henüz alaca karanlıktı (Safiye Erol).