Uzaktan Eğitim Osmanlı Türkçesi

ARABÎ

(ﻋﺮﺑﻰ) sıf. (Ar. ‘Arab ve nispet eki ile ‘Arabі)
1. Araplar’a, Arap kavmine âit: “Lisân-ı Arabî.”
2. i. ve sıf. Arapça, Arap dili: Halbuki “Hak Taâlâ” müfredat cihetiyle Arabî ise de terkip îtibâriyle Türkçe’dir (Nâmık Kemal). Arabî ve Fârisî hocalarını Fransızca lisan ve fen dersleri veren muallimler tâkip ederlerdi (Hâlit Z. Uşaklıgil). Arabî muallimi Efdalüddin Efendi ile… (Yusuf Z. Ortaç).
ѻ Arabî ay: Gökteki ayın tam bir devrine göre hesaplanan bir aylık süre, kamerî ay: “Arabî aylar muharrem, safer, rebîülevvel, rebîülahir, cemâziyelevvel, cemâziyelâhir, recep, şâban, ramazan, şevval, zilkāde, zilhiccedir.”
● Arabiyye (ﻋﺮﺑﻴﻪ) sıf. Arabî kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: “Edebiyyât-ı Arabiyye: Arap edebiyâtı.” “Memâlik-i Arabiyye: Arap memleketleri.”

ARABİST

i. (Fr. arabist < ‘Arab) Arap dili ve edebiyâtıyla uğraşan şarkiyatçı.

ARABİYAT

(ﻋﺮﺑﻴّﺎﺕ) i. (Ar. ‘arabiyye “Arapça ile ilgili şey”in çoğul eki -āt almış şekli ‘arabiyyāt) [Türkçe’de türetilmiştir] Arap dili ve edebiyâtıyle ilgili bilgiler.