AZÂİM

(ﻋﺰﺍﺋﻢ) i. (Ar. ‘azіme “efsun, tılsım”ın çoğul şekli ‘azā’im) Cinlerden, hastalık vb. tehlikelerden korunmak için okunan duâlar, efsunlar: Muhakkikler azâim yapana, onun cinleri elde etmesi için Allah’ın ne şekilde inâyet ettiği husûsunda ihtilâf ettiler (Kâtip Çelebi’den Seç.).
● Azâim-han (ﻋﺰﺍﺋﻢﺧﻮﺍﻥ) birl. sıf. ve i. (Fars. ẖan > hān “okuyan” ile) Tılsım yapan (kimse), üfürükçü.

AZÂİM

(ﻋﻈﺎﺋﻢ) i. (Ar. ‘aẓіme “büyük belâ, musîbet”in çoğul şekli ‘aẓā’im) Büyük ve çok önemli olaylar, çok mühim meseleler.