BAKAR KÖR

birl. sıf. ve i. (< bak-ar kör)
1. Görünüşte gözlerinde bir sakatlık farkedilmediği halde kör olan (kimse).
2. mec. Baktığı halde etrâfını görmeyen, dikkatsiz, dalgın (kimse): Körsünüz azîzim, bakar körsünüz. Nâfile zahmet edip bakmayınız (Ömer Seyfeddin).