BALAD

[l ince] i. (Fr. ballade) Fransız edebiyâtında bir nazım şekli [Konusunu halk masallarından veya bir gelenekten alan ve bendler hâlinde yazılan baladlar ilk zamanlarda müzik eşliğinde söylenirdi].

BALADUR

i. (Yun. baladuros < İtal.) Gümrüklerde muâyene maksadıyle açılan sandıkları, denkleri kapatıp koruma altına alan kimse, kolcu, bekçi: Baladurlar tamam tamam diye kapıları kapadıkları zaman… (Reşat N. Güntekin’den).