BEŞUŞ

(ﺑﺸﻮﺵ) sıf. (Ar. beşāşet “güler yüzlü olmak”tan beşūş) Güler yüzlü, güleç, beşâşetli: Eve avdetimde vâlideyi gāyet beşuş, mültefit gördüm (Ahmet Râsim). Bayram ziyâretleri Yıldız kapıcılarının en beşuş, en mültefit günleriydi (Hâlit Z. Uşaklıgil).
● Beşûşâne (ﺑﺸﻮﺷﺎﻧﻪ) sıf. ve zf. (Fars. -āne ekiyle) Güler yüzlülükle.