BECİT – BECİD

(ﺑﺠﺪ) sıf. (Fars. be- eki ve Ar. cidd “ciddiyet” ile be-cidd “ciddî olarak”tan becid) E. T. Türk. ve halk ağzı. Ciddî, önemli: “Bu iş o kadar becit mi?” Ne sabr u ne sükûn ne hod becid iş (Yûnus Emre).