CÜPPE – CÜBBE

(ﺟﺒّﻪ) i. (Ar. cubbe)
1. Elbise üstüne giyilen, bedeni uzun ve bol, yenleri geniş, düğmesiz giyecek: “İmam cüppesi.” “Avukat cüppesi.” Cüppesini çıkarmış, kollarını sıvamış (…) ayağında nalınlar ve dudağında bir türkü kadar neşeli duâlar, taşlıkta dolaşıyordu (Yusuf Z. Ortaç). Başında dilimli bir kavuk, sırtında kenarları kürk çevrilmiş bir cüppe olduğu halde (…) ağır ağır pîşekâr meydana gelir (Selim N. Gerçek).
2. Eskiden din adamlarının binişlerinin altına giydikleri darca ve uzun giyecek.
ѻ Cüppe gibi: Çok bol ve uzun (giyecek).