Kubbealtı Kursları Başlıyor

CEVR

Bk. CEVİR

CEVREDİLMEK – CEVROLUNMAK

birl. edilgen f. (Bir kimseye) Eziyet edilmek: “İnsana bu kadar cevredilmez.”

CEVRETMEK – CEVREYLEMEK

birl. geçişli f. (Ar. cevr + Türk. etmek, eylemek) (-e) Eziyet etmek, haksızlık ederek incitmek, zulmetmek: Ol elif-kad cevreder k’etmez tahammül Kāf ona / Görmedim anın gibi insâfsız insâf ona (Zâtî). Niçin bize cevredersin / Gel geç Hasan Balım gel geç (Karacaoğlan). Halka değil kendime cevreyledim (Muallim Nâci).

CEVROLUNMAK