Kubbealtı Kursları Başlıyor

HANEFÎ

(ﺣﻨﻔﻰ) i. (Ebū Ḥanіfe adından nispet eki -і ile Ḥanefі)
1. İmâm-ı Âzam Ebû Hanîfe mezhebine mensup olan kimse: “Müslümanların büyük çoğunluğu Hanefî’dir.”
2. (İsim tamlamasının birinci öğesi olarak) Bu mezhebe âit olan, bu mezheple ilgili: “Hanefî ulemâsı.” “Hanefî fıkhı.” Aliyyülkārî, Hanefî fukahâsından pek muktedir ve fâzıl bir zattır (Ömer N. Bilmen).
ѻ Hanefî mezhebi: Hanefîlik, Hanefiye: Hanefî mezhebinde ve İşrâkî meşrebinde olduğunu söyleyen Kâtip Çelebi İşrâkîliği şöyle anlatmaktadır (Orhan Ş. Gökyay).

HANEFÎLİK

i. H. II. / M. VIII. yüzyılda, asıl adı Nûman bin Sâbit olan İmâm-ı Âzam Ebû Hanîfe’nin fikirleri etrâfında gelişen ve İslâm dîninin amelî esaslarını ehl-i bid’ata karşı ehl-i sünnet anlayışına göre savunan amelî dört hak mezhepten biri [Diğerleri Mâlikî, Hanbelî, Şâfiî mezhepleridir].

HANEFİYE

(ﺣﻨﻔﻴّﻪ) i. (Ḥanefі’den Ḥanefiyye) Hanefîlik.

HANEFİYUN

(ﺣﻨﻔﻴّﻮﻥ) i. (Ḥanefі’nin Ar. çoğul eki -ūn almış şekli Ḥanefiyyūn) Hanefî mezhebinden olanlar, Hanefîler.