Kubbealtı Kursları Başlıyor

MUVAFFAK

(ﻣﻮﻓّﻖ) sıf. (Ar. tevfіḳ “uygun duruma getirmek, başarıya ulaştırmak”tan muvaffaḳ)
1. Başarı kazanmış, başarmış, başarılı.
2. Başarılmış, üstesinden gelinmiş, bitirilmiş (iş): “Muvaffak bir deneme.”
ѻ Muvaffak olmak: Başarmak, başarılı olmak: Annesini odadan çıkarıp beni dolaptan kurtarmaya muvaffak oldu (Ahmed Midhat Efendi). Bir zerre neşe bulmaya muvaffak olamadılar (Ahmet Hâşim). Nâlân buna karşı koymak için çırpındı. Fakat muvaffak olamadı (Kerîme Nâdir).

MUVAFFAKİYET

(ﻣﻮﻓّﻘﻴّﺖ) i. (Ar. muvaffaḳ’tan yapma mastar eki -iyyet ile muvaffaḳiyyet) Başarılı olma, başarı: Aramıza bu kadar ayrılık koymayı kolay bir muvaffakiyet sanmayınız (Yusuf Z. Ortaç). Bu büyük muvaffakiyet şerefine şenlikler yapılmış (Reşat N. Güntekin). Kapının önünde arkadaşlarını buldu, hepsi muvaffakiyetlerini anlatıyordu (Ahmet H. Tanpınar).

MUVAFFAKİYETLİ

sıf. Başarı kazanmış, başarı göstermiş, başarılı.

MUVAFFAKİYETSİZ

sıf. Başarılı olamamış, başarı gösterememiş, başarısız.

MUVAFFAKİYETSİZLİK

i. Başarısız olma durumu, başarısızlık.